“De passie waarmee Ivan zijn vak uitoefende, stak mij ook aan”

“Dit is [Ivan De Vogelaere] en hij gaat je zijn beroep leren.” Het was 1975, ik was 14 jaar jong en stond naast mijn moeder voor de koeltoog van onze slager in Mariakerke. Ik betwijfel of ik toen meteen dolenthousiast was over de beroepskeuze die mijn moeder net in mijn plaats had gemaakt. Wellicht kon ik de consequenties niet eens inschatten. Ik wist niet meer over vlees dan de gebakken biefstukken, koteletten en worsten die mijn moeder ’s middags op mijn bord legde, laat staan dat ik een idee had waar ze vandaan kwamen. 

Kwaliteit en voedselveiligheid

Voor hetzelfde geld had ik toen gerebelleerd en was ik alsnog metselaar geworden. Maar dat gebeurde niet. Integendeel, de passie waarmee mijn leermeester zijn vak uitoefende en die ik als zijn leerjongen vier jaar lang mocht ervaren, stak mij uiteindelijk ook aan. Het is tot vandaag de reden waarom ik nog steeds met plezier om 4 uur uit bed spring en doorwerk tot als het weer donker is. Hij is er de oorzaak van dat de zoektocht naar topkwaliteit er bij mij ingebakken zit. Dat proper werken met oog op voedselveiligheid de basisvoorwaarde is. Nochtans, in de jaren nadat ik van onder zijn vleugels kwam, heb ik op plaatsen gewerkt waar - hoe zal ik het beleefd zeggen - kwaliteit en hygiëne niet meteen prioritair waren.

Mijn eigen zaak

Uiteindelijk ben ik via topslagerijen als Aula, Hooiaert en Withoek in Gent als zelfstandig beenhouwer aan de slag gegaan. Aanvankelijk bij beenhouwers die hulp nodig hadden om uit te benen of advies nodig hadden om met hun eigen zaak te beginnen.  Op mijn 27ste had ik op die manier ervaring opgedaan in 80 supermarkten en zelfstandige beenhouwerijen. Ik vond dat ik stilaan mijn eigen zaak kon opstarten. Ik vond een ideaal pand maar helaas nog geen vrouw. Het duurde nog 5 jaar tot ik met Mady trouwde en we samen onze schouders konden zetten onder onze zaak in Oostakker. Met knikkende knieën maar veel goesting begonnen we eraan.

Gedrevenheid en visie

25 jaar later is het uitgeleefde pand van toen zowat tien keer groter geworden en hebben we dankzij een voortdurende zoektocht naar nieuwigheden onze omzet navenant kunnen doen stijgen. Door onze gedrevenheid en onze visie trokken we ook geregeld mee aan de kar in Vlaanderen. Zo liggen we aan de basis van de wetswijziging waardoor slagerijen vandaag broodjes en groenten mogen verkopen.

Om ons helemaal te kunnen concentreren op onze winkel, zijn we intussen volledig gestopt met onze traiteuractiviteiten. Er zijn echter ook aspecten van ons vak die onveranderd zijn gebleven. Het belang dat we hechten aan kwaliteit en kwantiteit, staat bijvoorbeeld nog steeds pal overeind, ook nu onze zoon Evert volop meewerkt in de zaak en Lowie zijn eerste stappen zet. Een visitekaartje van de slagerij is al jaren ons fameus varkensgehakt, dat we verschillende keren per dag vers draaien en waarop heel wat van onze bereidingen zijn gebaseerd.

De overtuiging dat voor onze klanten enkel het beste goed genoeg is, zit te diep in het DNA van onze zaak om daar nog ooit van af te wijken.

Filip